ارسال به دوستان
کد خبر : 11801
تاریخ انتشار : 13 شهریور 1391 10:57

فراخوان مقاله و نقد ویژه برای شماره‏ ی ۵ پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان

فراخوان مقاله و نقد ویژه برای شماره‏ ی ۵ پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان

پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان، برای پنجمین شماره از سری جدید این نشریه فراخوان مقاله و نقد ویژه داد.

پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان، برای پنجمین شماره از سری جدید این نشریه فراخوان مقاله و نقد ویژه داد.

موضوع این شماره از پژوهشنامه "امکانات و محدودیت های طنز کودکانه" است.
علاقه مندان برای چاپ نوشته های شان در این شماره از پژوهشنامه تا ۳۰ شهریور برای فرستادن مطلب خود فرصت دارند. متن کامل فراخوان و شرایط فرستادن نوشته برای این شماره را در زیر بخوانید:

امکانات و محدودیت‌‎های طنز کودکانه
 تجربه نشان داده است که کودکان از «طنز» استقبال می‌کنند و بسیاری از کتاب‌هایی که در ایران به بازچاپ‌های متعدد رسیده‌اند، از عنصر طنز بهره برده‌اند. از قصه‌های مجید گرفته تا مجموعه داستان‌های شخصیت محور خارجی مانند نیکلا کوچولو، جودی دمدمی، مانولیتو و ....که در ایران با استقبال بچه‌ها رو‌به‌رو شده‌اند، همه رگه‌هایی از طنز داشته‌اند.

در ایران نیز اگرچه در سال‌های اخیر کوشش‌هایی برای نوشتن کتاب‌های طنز صورت گرفته، اما به نظر می‌رسد خلق طنز کودکانه با دشواری‌هایی روبه‌روست. فارغ از داوری کیفی درباره‌ی آثار، شمار اندکی کتاب طنز برای کودکان منتشر می‌شود. در داستان‌ها و رمان‌های کودکانه نیز از عنصر طنز کم‌تر بهره گرفته می‌شود. فضای داستان‌ها و رمان‌ها به گواه پژوهش‌های علمی ، فضایی جدی و اغلب عبوس است.

به‌رغم علاقه‌ی کودکان به طنز، ادبیات کودک و نوجوان ایران به طنز بی اعتناست و آثاری که به نام طنز منتشر می‌شوند، اغلب نمی‌توانند با کودکان ارتباط برقرار کنند. در کنار این پدیده، در سال‌های اخیر موجی در مطبوعات کودک و نوجوان برخاسته و آن هم لطیفه‌نویسی است. با این که از سالیان دور، در مطبوعات کودک و نوجوان، فضایی به لطیفه اختصاص می‌یافت، اما در سال‌های اخیر نویسندگان اسم و رسم‌دار تلاش کرده‌اند، لطیفه‌هایی نقل و حتی تألیف کنند. به نظر می‌رسد که این موج، پاسخی است به علاقه‌ی مخاطبان ایرانی به طنز؛ اما آیا لطیفه می‌تواند جای خالی ادبیات طنز را پر کند و اصلاً آیا لطیفه را می توان جزو ادبیات به حساب آورد؟

این تنها پرسش درباره‌ی طنز کودکانه نیست. می‌توان پرسید: طنز کودکانه چه تفاوت‌هایی با طنز بزرگسالانه دارد؟ مخاطب کودک چه امکان‌ها و محدودیت‌هایی را به طنز تحمیل می‌کند؟ و بسیاری پرسش‌های دیگر. چنین پرسش‌هایی باعث شد که این شماره از پژوهشنامه را به موضوع «امکان‌ها و محدودیت‌های طنز کودکانه» اختصاص دهیم.

پژوهشگران، نویسندگان و صاحب نظران را می‌خوانیم تا با ارائه‌ی مقاله‌های تألیفی و ترجمه‌ای ما را در بهبود کیفی این شماره یاری دهند. ممنون می‌شویم اگر این فراخوان را برای دوستان و همکارانتان هم بفرستید.

محورهای پیشنهادی مقاله‌ها:

  • ویژگی‌های طنز کودکانه
  • تاثیر مخاطب کودک بر طنز
  • چرا طنز در داستان‌ها و رمان‌های ایرانی کاربرد زیادی ندارد؟
  • تاثیر شرایط اجتماعی بر شکل گیری طنزکودکانه
  • تفاوت‌های طنز برای کودکان و طنز برای نوجوانان
  • بررسی موردی آثار پرطرفدار طنز
  • بررسی تطبیقی کتاب‌های کودک و نوجوان ایرانی و غیرایرانی از زاویه‌ی موضوع اصلی
  • بررسی وضعیت طنز‌نویسی  براي كودكان و نوجوانان در ایران/ جهان
  • سیر طنزنویسی برای کودکان
  • لطیفه و طنز؛ شباهت‌ها و تفاوت‌ها
  • طنز و تصویرگری
  • شخصیت‌ها در آثار طنز

نقد ویژه:
نقد ویژه‌ی این شماره به عرفان نظرآهاری اختصاص دارد که از شاعران و نویسندگانی است که آثارش در حوزه‌ی ادبیات نوجوان، هم جدی و هم پرفروش است. او سال‌های زیادی است که برای نوجوانان می‌نویسد و از او تا کنون کتاب‌های بسیاری منتشر شده است. آثار او که برآمده از سنت ادبیات عارفانه است، با استقبال مخاطبان مختلف رو‌به‌رو شده‌اند. مخاطبان آثار او تنها نوجوانان نیستند و بزرگسالان نیز از شعرها و نثرهای شاعرانه‌ی او استقبال کرده‌اند. در صورت تمایل، می‌توانید درباره‌ی آثار شعر و نثر عرفان نظرآهاری مطلب بنویسید و یا موضوعی خاص را در آثارش بررسی کنید.

فهرست لاک‌پشت پرنده:
در دوره‌ی جدید پژوهشنامه بخشی به فهرست کتاب‌های پیشنهادی به خانواده‌ها، مدارس، مراکز آموزشی، کتاب‌فروشی‌ها و.... اختصاص یافته است. در این شماره گروه کار‌شناسی پژوهشنامه کتاب‌های فصل بهار ۱۳۹۱ را ارزیابی کرده و فهرستی پیشنهاد خواهد داد. با این حال امکان پیشنهاد کتاب از سوی منتقدان و صاحب‌نظران دیگر نیز فراهم است.

چنان‌چه از میان کتاب‌های بهار ۱۳۹۱ کتابی به نظرتان قابل توصیه است، می‌توانید آن را به پژوهشنامه پیشنهاد کنید و در صورت تصویب در گروه کار‌شناسی، خود معرفی کتاب را بنویسید. در این بخش، کتاب‌ها تنها معرفی می‌شوند و نه نقد. این معرفی‌ها حداکثر ۳۵۰ کلمه‌اند.

مقاله‌های آزاد:
در هر شماره از پژوهشنامه علاوه بر مقاله‌های مرتبط با موضوع اصلی، مقاله‌هایی غیر مرتبط درباره‌ی مسائل و موضوعات دیگر ادبیات کودک نیز منتشر می‌شوند. پژوهشنامه از انتشار مقالات تألیفی و ترجمه‌ای مفید درباره‌ی ادبیات کودک و نوجوان که تکراری نبوده و یا قبلاً در مجله‌های دیگر منتشر نشده باشند استقبال می‌کند.

شیوه‌نامه‌ی تدوین و ارائه‌ی مقاله:
۱. مطالب باید در نرم افزار ورد تایپ و به یکی از سه طریق پست، تحویل حضوری و یا ای‌میل به دفتر فصلنامه ارسال شوند. اگر از مقاله، نسخه‌ی کاغذی ارائه شود، باید سی‌دی مطلب هم همراهش باشد. نسخه‌ی کاغذی باید در اندازه‌ی معمولی (A4) و سطرهایش با فاصله‌های مناسب و استاندارد و قلمی با فونت ۱۴ باشد.
نشانی پستی فصلنامه: تهران، خیابان انقلاب، خیابان ۱۲ فروردین، خیابان شهید نظری (غربی) کوچه‌ی جاوید یکم، شماره‌ی ۲ طبقه‌ی ۳ (مؤسسه‌‌ی نشر افق) صندوق پستی ۱۷۸۷- ۱۳۱۵ - پژوهشنامه‌ ادبیات کودک و نوجوان
نشانی الکترونیک:
Pazhuheshnameh.a.k@gmail.com

آخرین مهلت برای رساندن مقاله به دفتر یا ای‌میل پژوهشنامه: ۳۰ شهریور ۱۳۹۱
۲. حجم مقاله‌ها نباید بیشتر از ۴۰۰۰ کلمه باشد.
۳. مطالب ارسالی نباید پیش‌‌تر در جایی منتشر شده باشند. هم‌ چنین مسئولیت صحت استنادها و منابع به عهده‌ی مؤلف/ مؤلفان است.
۴. کلیه‌ی مطالب بررسی خواهند شد و پژوهشنامه در پذیرش و یا رد مطالب و هم‌چنین کوتاه کردن مطالب
تصویبی آزاد است.
۵. مطالب ارسالی بازگردانده نخواهند شد.
۶. بابت مقاله‌های تصویب شده، پس از چاپ، حق‌التألیف یا حق‌الترجمه پرداخت می‌شود.
۷. مطالب باید بافتی منسجم، مستدل و مستند داشته و با لحنی مناسب و به دور از جدال و بحث‌های شخصی و حاشیه‌ای، دیدگاه‎ها را مطرح و یا نقد کنند.
۸. تیترهای اصلی با حروف سیاه، تیترهای فرعی با اعداد و تیترهای فرعی‌تر با الف و ب و ج مشخص شوند.
۹. یادداشت‌های تکمیلی که وجودشان در متن ضروری نیست و هم‌چنین معادل‌های خارجی اسم‌ افراد و مکان‌های خاص، با آوردن شماره در متن، به پایان مقاله و بخش پی نوشت منتقل شوند.
۱۰. شکل ارجاع به منابع چنین است که در متن، پس از نقل قول (مستقیم یا غیر مستقیم)، این اطلاعات آورده می‌شوند:
داخل پرانتز ابتدا نام خانوادگی مؤلف، سپس گیومه، سپس سال انتشار منبع، سپس دو نقطه و بعد از آن در صورت ضرورت شماره‌ی صفحه. به عنوان مثال:
(احمدی، ۱۳۹۰: ۲۴)

در پایان مقاله و پس از بخش «پی‌نوشت»، بخش دیگری با عنوان «منابع» آورده می‌شود که شامل نشانی کامل کلیه‌ی منابع، به ترتیب حروف الفبا و به ترتیب ذیل است:

الف. کتاب
نام خانوادگی مؤلف/ مؤلفان، نام کوچک مؤلف/ مؤلفان (تاریخ انتشار)، عنوان کتاب (با حروف مایل یا ایتالیک)، نام و نام خانوادگی مترجم/ مترجمان (در کتاب‌های ترجمه‌ای) شهر محل انتشار، ناشر، نوبت چاپ

ب. مجله
نام خانوادگی مؤلف/ مؤلفان، نام کوچک مؤلف/ مؤلفان (تاریخ انتشار)، عنوان مقاله (در گیومه)، نام و نام خانوادگی مترجم/ مترجمان (در مقاله‌های ترجمه‌ای) نام مجله (با حروف مایل یا ایتالیک)، سال انتشار، شماره، صفحه‌های شروع و پایان مقاله

۱۱. منبع چاپ مقاله‌هاي ترجمه‌ای در متن اصلي از سوي مترجم قيد شود.
۱۲. صاحبان مقاله‌های تأليفی و ترجمه‌ای، شماره‌ی تلفن و ای‌ميل خود را در ابتدا يا انتهای مقاله قيد كنند.
۱۳. هرگونه سپاسگزاری در پایان قبل از پی‌نوشت آورده شود.


منبع: کتابک


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :